Przejdź do głównej zawartości

Buszujący Sisuleniek



Wracając z pracy zrobiłam zakupy. Przyniosłam rózności w zachęcająco szczeleszczących reklamówkach. Sisi aktywnie uczestniczyła w oglądaniu tego co kupiłam i pomagała mi w rozpakowywaniu i chowaniu zakupów. Zajrzała do zamrażarki w ślad za marchewką, do lodówki, bo tam włożyłam mleko i jogurt, a do szafki w kuchni wskoczyła, żeby sprawdzić czy dobrze ułożyłam w niej wafle i czy ciecierzycę można jeść na surowo.

środa, 03 stycznia 2007

Komentarze:

daria_nowak
2007/01/03 13:36:20
Bo jak się nie sprawdzi, to się nie wie:) Doświadczenie matką poznania;)
Gość: Izolda, e1-134-u11.elartnet.pl
2007/01/03 15:31:09
I co? Mozna ją jeść na surowo?
Ps. Jak tam obcinanie pazurków i mycie kocich zębów? Czekam na info z wypiekami na twarzy:)
mbmm
2007/01/03 17:10:58
Ciecierzycy nie można jeść na surowo. Obcinanie ok, czyszczenie uszu też:))) Zębami zajmiemy się później:)))
mbmm
2007/01/04 07:52:43
Spieszę donieść, że ząbki Sisulowe zostały umyte. Sisuleńka chwyciła dziarsko szczoteczkę w łapki i z zapałem ogryzała włosie:)))
daria_nowak
2007/01/04 08:29:27
Heheh, wyobraziłam to sobie:) A zaśliniła się jak nieboskie stworzenie:)?
mbmm
2007/01/04 18:36:31
A, jakoś niezbyt mocno. Spsóbuję zrobić zdjęcie - jeśli się uda zamieszczę:)))

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

Wygrywajka

Dziś, w dniu moich urodzin, do wygrania dwie książki: Książkę  Marcina Wrońskiego udostępnił KDC , książkę  Danuty Noszczyńskiej -  SELKAR , za co bardzo dziękuję:) Proszę w komentarzu zostawić wiadomość zawierającą tytuł książki, w losowaniu której chcecie wziąć udział. Losowanie odbędzie się w niedzielę o 8:00. Zapraszam serdecznie:) *   *   * WYLOSOWANO :-D Officium Secretum. Pies Pański. Mogło być gorzej Gratuluję i proszę o kontakt na m1b1m1m@gmail.com :)

Daphne Du Maurier. Rebeka

Gdybym była damą w kapeluszu pijącą z przyjaciółką herbatę na tarasie w letnie popołudnie powiedziałabym o ksiażce: "Jakie to angielskie...". Młoda dziewczyna, podróżująca ze starszą, zgryźliwą, ciekawską kobietą dociera do Monte Carlo, gdzie poznaje zamożnego Maxima de Wintera, właściciela uroczej posiadłości Manderley, owdowiałego przed niespełna rokiem. Gdy starsza pani choruje, Maxim zaczyna opiekować się dziewczyną, a w dniu, w którym obie panie zamierzaja opuścić Monte Carlo, prosi ją o rękę. Młoda pani de Winter ma kłopoty z aklimatyzacją w nowym miejscu, wśród nowych ludzi, w nowej roli. Nie pomaga jej w tym zarządzająca domem niania pierwszej, tragicznie zmarłej, pani de Winter. Mąż nie dostrzega rozterek żony, wciąż walczy z upiorami przeszłości. Gdy dziewczynę ogarnia zniechęcenie i przekonanie, że ona nigdy nie dorówna Rebece, którą zachwycaja się wszyscy, pewnien splot okoliczności ukazuje jej zupełnie inne oblicze pierwszej pani de Winter. Ta wiedza wzmacnia ją ...