Przejdź do głównej zawartości

Nocna galopada

Bardzo wcześnie rano otworzyłam oczy. Na wprost moich oczu siedziała Kocilka a na mój widok ziewnęła szeroko. Zegarek wskazywał 2:47. Podniosłam się z łóżka - Sisi kwiknęła, podskoczyła i uciekła. Uhm, zwierząt ma dynamizm. Zanim się położyłam zmarkowałam nieco zabawę w "dawać tego kota", a Kot przeszczęśliwy biegał, tylko ogon furczał. Położyłam się i słuchałam Sisi we galopie. Stuknęła szafka, pazury odbiły się o ścianę, przesunęła się wycieraczka, szarpnęło fotelem, zachybotał się stolik zderzając się z lampą, zatrzeszczał drugi fotel, pazurkiu zastukały o szafę, skok na podłogę, pufę, już na parapecie i tdutdutdu, tdutdutdu do przedpokoju... Nagle poczułam pazurki wbite w środek stopy a ząbki skupione na obgryzaniu mojej pięty. Wytrwałam taki atak trzykrotnie i schowałam się pod kołdrę. Sisi podgryzła Z. prowokując go tym samym do zabawy. Uszczęśliwiona szaleństwem umyła się szybciutko i zasnęła na fotelu.

wtorek, 12 czerwca 2007

Komentarze:


warszawa78
2007/06/12 14:38:42
Niedobry kotek :)
Ja zapraszam do siebie, trochę nowych kotów pojawiło się na fotoblogu :)
mbmm
2007/06/13 08:02:12
Oj, ale jaki Kochany:)))
Koty pooglądam, choć mi zawsze szkoda, takich kotów, po których widać, że nie mają domu...

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Pożegnanie

Od kilku dni zbieram się, by napisać o odejściu Amber. Jest mi trudno, odpycham ten czas, ale uznałam, że to będzie sposób na pewnego rodzaju domknięcie - tak mi bardzo potrzebne. Amber zamieszkała z nami 25 lipca 2019 roku. Wypatrzyłam ją na FB schroniska w Tomaszowie Mazowieckim, pojechaliśmy na wizytę zapoznawczą, a kilka dni później - już po nią. Ułożona w bagażniku na wygodnym materacu, przeczołgała się na tylne siedzenie i ułożyła na moich kolanach. Tak dojechaliśmy do domu. O początkach wspólnego życia przeczytacie TUTAJ  i TUTAJ . Gdy już nieco okrzepliśmy w codzienności z psem, a Amber - z ludźmi i kotami, pojawił się pomysł na wspólny jesienny wyjazd w Beskid Niski. Zanim to jednak się stało psica miała atak padaczki, co spowodowało, że wyjazd odwołaliśmy, wdrożyliśmy leczenie i od nowa zaczęliśmy oswajać z nami i wspólnym życiem zdezorientowanego chorobą psa. Udało się ustabilizować zawirowania zdrowotne i wówczas zaczęliśmy się cieszyć sobą wzajemnie już na 100%. Dopier...

Wygrywajka

Dziś, w dniu moich urodzin, do wygrania dwie książki: Książkę  Marcina Wrońskiego udostępnił KDC , książkę  Danuty Noszczyńskiej -  SELKAR , za co bardzo dziękuję:) Proszę w komentarzu zostawić wiadomość zawierającą tytuł książki, w losowaniu której chcecie wziąć udział. Losowanie odbędzie się w niedzielę o 8:00. Zapraszam serdecznie:) *   *   * WYLOSOWANO :-D Officium Secretum. Pies Pański. Mogło być gorzej Gratuluję i proszę o kontakt na m1b1m1m@gmail.com :)

Daphne Du Maurier. Rebeka

Gdybym była damą w kapeluszu pijącą z przyjaciółką herbatę na tarasie w letnie popołudnie powiedziałabym o ksiażce: "Jakie to angielskie...". Młoda dziewczyna, podróżująca ze starszą, zgryźliwą, ciekawską kobietą dociera do Monte Carlo, gdzie poznaje zamożnego Maxima de Wintera, właściciela uroczej posiadłości Manderley, owdowiałego przed niespełna rokiem. Gdy starsza pani choruje, Maxim zaczyna opiekować się dziewczyną, a w dniu, w którym obie panie zamierzaja opuścić Monte Carlo, prosi ją o rękę. Młoda pani de Winter ma kłopoty z aklimatyzacją w nowym miejscu, wśród nowych ludzi, w nowej roli. Nie pomaga jej w tym zarządzająca domem niania pierwszej, tragicznie zmarłej, pani de Winter. Mąż nie dostrzega rozterek żony, wciąż walczy z upiorami przeszłości. Gdy dziewczynę ogarnia zniechęcenie i przekonanie, że ona nigdy nie dorówna Rebece, którą zachwycaja się wszyscy, pewnien splot okoliczności ukazuje jej zupełnie inne oblicze pierwszej pani de Winter. Ta wiedza wzmacnia ją ...